شعرهای خاک خورده من

دیروز همه روزگارم بودی،دلخوشیم،آرامشم،شادیم...اما سپری شد دیروز با همه دوست داشتنها،شادیها،دلتنگیها،اشکها و امروز برایم خاطره ایی کمرنگ از گذشته های نه چندان دوری.

آن روزها لحظه ایی نبود که بی یاد تو بگذرد.جمله ایی نبود که نام تو در آن نباشد.رویایی نبود که جزئی از آن نباشی.شعری نبود که برای تو سروده نشود.اشکی نبود که برای تو ریخته نشود.همه اینها شهادت خط به خط خاطراتم است.

اما امروز لحظه ها می آیند و می روند و تو در آنها جایی نداری.روزهای درازیست که نه رویایت را در سر دارم،نه نامت را زمزمه می کنم،نه شعری سروده ام که برای تو باشد.

افسوس که می بینی بی مهریم را و باور نداری که تو دیروزم بودی و امروز روز دیگریست.