چند دقیقه پیش داشتم جدول حل میکردم . هر جاییش که یه کلمه رو اشتباه می نوشتم خیلی راحت با استفاده از پاک کن یه جوری پاکش می کردم که انگار از اول هیچ چیزی  نوشته نشده و کلمه درست رو جایگزین می کردم.

با فکر کردن به این موضوع خیلی دلم گرفت.اهل کاش گفتن نیستم و کم پیش میاد افسوس بخورم اما امروز پیش خودم گفتم کاش یه پاک کن هم گوشه ایی از زندگیم جا داشت تا وقتی اشتباهی می کنم یا کسی رو می رنجونم و یا کاری می کنم که فکر می کنم درسته و بعدش نتیجه عکس میده همونجا اون دقایق رو پاک کنم تا اونجوری که درسته شکل بگیرن.

دلم می خواد یه پاک کن داشته باشم به وسعت خیلی از روزهای زندگیم که نادونسته توی جدولش کلماتی رو اشتباه نوشتم و دیگه هیچ وقت نشد و نتونستم پاکشون کنم.

امروز بیشتر از هر چیز دلم می خواد اشتباهاتمو پاک کنم اما داشتن یه پاک کن واسه ازبین بردن غلطهای زندگیم یه رویاست که هیج وقت به حقیقت نمی پیونده.

تا امروز که گذشت اما می خوام اگه قراره فردایی باشه هیچ کلمه ایی رو توی جدول زندگیم اشتباه ننویسم تا اندازه یه لحظه هم رویای داشتن پاک کن توی سرم نباشه و حسرت نداشتنش رو نخورم.